Argusvlinder

Argusvlinder op eiland IJsselmonde

Sander Elzerman

Argusvlinder M van der Hee

Argusvlinder M van der Hee

Zeus, de broer van Hera, had een oogje laten vallen op Io. Maar dat vond Hera eigenlijk niet zo leuk. Dus moest Argus Panoptes, een reus uit de Griekse mythologie, moest een oogje in het zeil houden. En dat kon hij als geen ander, want hij meer dan honderd ogen over zijn lichaam. Deze mythologie inspireerde Nederlandse naamgevers om de Argusvlinder naar de reus te vernoemen. En waarom? De Argusvlinder heeft op zowel onder- als bovenzijde van de vleugels diverse vlekken die op ogen lijken.

De Argusvlinder is een algemene dagvlinder, die verspreid over Nederland voor komt. Of eigenlijk voor kwam. Want het blijkt niet goed te gaan met de soort. Om nog onduidelijke redenen neemt de laatste jaren het aantal sterk af. Vooral in het noorden, oosten en zuiden van ons land verliest de soort terrein. De Vlinderstichting heeft in dit kader een telweekend georganiseerd om te kijken hoe de stand van de Argusvlinder op dit moment is. In het weekend van 17 en 18 mei 2014. zijn in heel Nederland mensen op zoek gegaan naar deze oranje met bruine vlinder. Ook diverse leden van de Natuurvereniging IJsselmonde zijn op pad gegaan. In totaal zijn 20 kilometerhokken onderzocht. Heel Nederland is opgedeeld in hokken van een vierkante kilometer, waardoor gestructureerd natuurgegevens verzameld worden. Dit leverde in 11 van de 20 kilometerhokken in totaal 34 Argusvlinders op. Is dit veel of weinig? Geen idee. Maar duidelijk is wel dat de soort in onze omgeving nog op meerdere plekken voorkomt. Uit de landelijke resultaten blijkt de Argusvlinder vooral nog in het westen van Nederland voor te komen.

De Argusvlinder is een echte graslandvlinder. Hij leeft in gebieden met verschillende soorten grassen die variëren in hoogte. Er moeten ook open plekken met zand of stenen voorhanden zijn. Dit zijn plekken waar de vlinder zich graag opwarmt in het zonnetje. De eitjes worden door het vrouwtje afgezet op planten, die groeien op beschutte warme plekken. Tijdens het telweekend werden de grootste aantallen dan ook aangetroffen bij de dijken langs de Crezéepolder, langs paden van het toekomstige Waalbos en het schelpenpad op de uitkijkheuvel van het Gorzenpark. Kortom, allemaal gebieden die voldoen aan bovenstaande kenmerken.